Mostrando entradas con la etiqueta Poesia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Poesia. Mostrar todas las entradas
2007/03/13
-"Nire buruko amodiozko hegaztiak baitira"-
1.- Beste mila hitz
Fareo dinau karek te
lamei kzirakte banurei lazori
diunas utgar teriu rateriok
zerenbo lareiukja weihum ratske
minaui lanzured jartchekr ratemba
kiraty porjats yeu laritko meis
uoierktim jaktero gurtzikja flamjeri
humratzket jopktrar zoikjayurtub
eta beste mila hitz asmatuko nituzke zuk niri kasu egiteko
2.- Itxoiten
Bitarte guzti horretan non arraio
egon zinen galdetzen nion neure buruari.
Busaren geltokian nengoenean,
ur botilak eta ezpainak muxu ematean,
isilik, gelako argiari irmo begiratzean, bakarrik...
Eta betiko ordu urdin errepikatuak
laztantzen zidaten bekokia kulunpioaren balantzarekin.
Iturriko tantek gero eta gutxiago falta dela
esaten zidaten komunean eserita nengoenean,
zure zain, zain ozeano izan nahian zure beso artean
3.- Itxoin, itxoin, itxoin...
Itxoin, itxoin, itxoin...
Ez alde egin oraindik, bi hitz, mesedez.
Zenbat denbora igaro da drogarik hartu gabe
hitz egin zenidan momentu hartaz geroztik?
Oroitzen naiz zikinkeriazko ozeanoaren
Santa Maria eta La Pinta ginela lur berrien bila
eta La Niñarekin bat egitean segitu genuela gure
bidea paradisu alkoholiko baten bila.
Kontra erritmoak eta hotzikarak nagusitu ziren
mingainak batu zirenean azukre zaporearekin
aho barruan izerdi eta behatzak mugimenduz itoaz.
Noiz izan zen hori? Geroztik ez didazu aurpegira so egin
eta hatsa geratzen zait zure oroitzapen bezala,
ez dakit, uste al duzu eternoa izango dela
egoera metamorfiko hau? Ez dut oroitzen azken aldi hura
Hausnartu eta itzultzean jarraituko dugu...
4.- Telefono deia
Hiru tonu eta isiltasuna
bakardade desira dut
bihotzeko hormetatik atera
nahi ez dudan bitartean.
Urrutizkina hartu, sakatu eta
hiru tonu haratago, isiltasuna...
Gustukoa izaren usaina, zure
eta nire usainen melodia loturik izaretan.
Deitu dinat isiltasun, eta ez dun
sikiera deia hartu, izarei
idazten utzi naun hiru tonuren ondoren
bakardade kontsentitu honetan.
5.- Maitale begiz
Luze da esaten dena,
motz da amesten dena
eta maite dena... Azken finean dena da.
6.- Adarrik ere bada bihotzean
Adar bat jaio nahi dut zure bihotzean,
zure bizitzako itzal izateari utzi eta argia izan.
Izan nahi dut zure loraldi betierekoa,
eta arnastu izaren artean dagoen usaina.
Ez diot maitatzeari uko eginen, ez naizelako
Pasoliniren filmeko izaki hura, gorrotoan itoa.
Adar baten lorazain izan nahi dut zure bihotzeko belardian
7.- Hitzik ez nuen nahi zure ahotik
Eta txoriak joan egin ziren,
eta orduan belarriak hots batekin
zugana bultzatu ninduten,
atzean baitzinen eta itsasoari begira
jarraitu nuen,
zertarako?
orain arte kasurik egin ez badidazu?
eta txoriak jarraituz joan nintzen
paisaia hori atzean utziz.
8.- Nahikoa dut zurekin bada
Azkenean, lasaitasunez hitz egin
maitatzeko beldurrik gabe mintzatzen
igaro genituen ordu motzak zuk eta nik
biok elkarrekin.
Eguzkiak haize lotsatua bultzatzen zuen
gure lau masailen aurka, han bertan
finkatu genuen gaua, eskuak desagertu
zirenean, zetorren gaua.
Urduritasunak jan zigun ahoa, eta begiak
itxi genituen betiko, bankuak ez zuen deus
ere esan, bada ez bada...bada ez bada...
Unibertsoari atzetik eman zioten eta zu
nire jainkosa, bihurtu zinen nire lur eta eguzki,
nire haize eta ur eta su eta ni...
Amaiezin nahiko nuke izatea zure
bularretako errepidea, murrurik gabeko
autopista eguzkitan urtzeko ondoren...
9.- Maite zaitut
Negatibo batean ikusi zaitut ene,
gaztaroaren indarraz itsuturik,
duela zenbait urte, gaur, nola egonen
zinen pentsatu egin gabe ere.
Zuri beltzezko marrazkietan zu eta zure lagunak,
pozik eta etorkizunaz barrez, errespetu gabe,
gaur, nola egonen zinen pentsatu gabe ere.
Zenbat malko erori dira telefono kableetan zehar,
argazkilariak botoia sakatu zuenetik? Handik aurrera
momentu hura hasi zaizu barrez, gero eta gehiago,
bera ez baita inoiz zu zauden bezala egonen, inoiz ez.
Eta nik, faltan botako zaitut nire gorputz zati bat
kenduko balidakete bezala, edo nire bizitzan atzera
begiratuko banu bezalako zakarrontzi bat
sentituz nire sabelean ere kirats eta guzti.
Maite zaitut, argazki eta oroimena soilik ditut zugan, agur.
Iñigo Etxarri (Batx 2)
-“Gizarteari begira, kaleko banku batetik"-
/Nire begiez gizarteari begirada bat eman nion,...hau da ikusi nuena..../
I. ARGI BELTZA ZERU GORRIAN______________________________________
Kanpotik etorri
hau suntsitu eta
gainera agindu
Gure jabe zirela eta
gu agintzeko sortuak
bide zuzena zela haiena
Iluntzen, ezkutatzen eta suntsitzen zuen argia besterik ez ziren
Gorria zen zerua estali nahian
Argi beltza zeru gorrian
Beraien legeak egin,
inposatu eta zain,
zain geratu ziren
Estalitako herria berriz ere argitzera noiz ematen den ikusteko zain geratu ziren...
II. ETORKINAK__________________________________________________________
1000 istorio buruan
askotan kontatuak
Mohamed, Ala edo Islim
estuan itoak
Poseidonen atzaparretan
ONUren begirada
herrialde garatuetan
maskarada hasi da
Eta orduan bizitza bizitzarengatik saldu/
Eta orduan dena utzi eta dena galdu
Eta orduan berdez jantzitako iratxoak
bere herrira darama etorkina
miseriatik ihesi
mundu faltsu baterantz
kanpo zorrak dira nagusi
noiz dira abolituak?

III. ZERRAILA-OIHUA
Lau hormari begira, gora
Eta han baho estalia.
Boterea duenaren erakusgarri
Eta han zulo argiduna
Izkinan aurkitzen da zuloa
Atearen izkinan, erdialdean demagun
Zutik jarrita imajinatzen dut zuloaz harat dagoena
Hala ere lau hormen artean jarraitzen dut.
Belauniko jarrita zulotik begiratu dut,
kostata baina argitasunera ohitu naiz.
MENDIA ETA ITSASOA NAHIKOA DIRA
______________________________________________________________________
IV. KUTXA BELTZA____________________________________________________
Begiak ireki eta itxi.
ikusi telebista beltza,
hor,
zabala,
iluna,
Bertan ikusten zara, lehenengo aldiz
baina kuboa itzalia dago, ez du funtzionatzen.
Agian horregatik ikusi zara horrela lehen aldiz,
bestetan izan nahi zenuena soilik ikusten zenuelako,
zinenari muzin eginez.
Horregatik
dago zure isla
hor
kutxa beltzaren beirazko alde lauan
orain ireki begiak eta ez ahantzi
Star Academy botatzen dutela atzerriko katean
V. ZELDAN____________________________________________________________
Liberazioaren usainik ez
burdinazko zilindro latzen
odolez zikindutako eskuek
zeukaten uraz garbitu nuen
bihotzean neraman kartzela zatia.
VI.ODOLA BEGIETAN
Negarraren begiko odol tanta bi,
azal zurian lirain, baina geldo.
Begi beltzak, ilunak, dira sorgune
eta argi berde bat, borobil bat osatuz.
Zure begiek,
eta ametsek,
begiradaz, hitzen sobera adierazten didate.
Badakit pairamena, badakit tortura
badakit hotza,badakit negarra,
badakit hezea...
Ez galdu, arren, begietako argia
nahiz eta odolez busti.
________________________________________________________________________
VII. ULERTZEN EZ DITUDAN ZENBAIT GAUZA
> I. FALTSUKERIA
Ikasten da betiko joeraz
eta hitzez zikindu izana
minez zenbait lore erraustuz .
Bizitzan norbanakoaren
auto engainu bateko biktimak.
Zahar bikotea eta haur kabroia
guztiak berdin gara,
sustraiekin ala gabe,
faltsukeria gizartean
landatua dago
eta berdin zaigu
ez dut ulertzen...
>II. IGNORANTZIA
Jakingo balute belarriek bihotza aditzen,
jakingo balute tripek hitz egiten...
jakintzaren utopiaren ateetan geratu dira
elementu hauek, eta mespretxuz
tratatzen ditugu. However, beharrezkoa denean
hauen erabilera, beti prest daude gure esanetara
ateetatik zain, guri,zuri,niri...
ez dut ulertzen...
>III. EZINTASUNA
Hormak hautsi eta haizea
sentitu aurpegian, zioen...
hori zen bere nahi bakarra
hala ere bere hartan amaitu
zituen azken egunak
hormak hautsi gabe
eta haizea aurpegian sentitu gabe...eta...
ez dut ulertzen...
>IV. MESPRETXATUTAKO AUKERAK
Nahiz eta isilik egon
ez nuen hitzik behar
begirada hura ulertzeko.
Gelaren beste aldetik,
begirada apalek sortutako
galderek ez zidaten
bakean uzten.
Izan genuen gure aukera,
baina ez zen amestutakoa
bezalakoa izan...
ez dut ulertzen...
VIII. BAKARDADEAN HAUSNARKETA BI
Nork lagunduko zeldan,
jotzen nauten bitartean,
nire oihuak gorrak direnean,
eta lau hormak igarotzen
ez dituzten bitartean.
Nork lagunduko dit
zintzilikatzeko soka batek ez bada?
IX. ILUNETIK ARGIRAT
Urruneko ipuinen
alarma hotsak, izuak,
kea eta zarata paraje
gris
batean,
ondoratzen
ari
ziren
bitartean
ikusi nuen musika isil eta eder hura
nire belarriak laztantzen,
presarik gabe,
emeki eta goxo.
Pertsona sentitu nintzen
nire bizitzan lehen aldiz.
X. ASKATASUN HESITUA________________________________________________
Ahoz gora zapaiari
begira.
Ez dakit, nik
nola,
heldu naizen hona.
Zulo hau hotza da
ez dut atsegin
behinola
amestu nuen askea zen herria hori...
Argi izpiak,
ahulak bai,
sartzen dira hor goitik.
Barroteak oztopatzen die
sarrera guzti hauei,
hemen barrutik
zein zaila den
zugana iristea.
Ikusten zaitut
bertan nahi zaitut
baina ezin dut.
Eskuak lotu zizkidaten
Begiak itxi zizkidaten eta bitartean
zu
urruntzen joan zinen zu
txoria bezala, kaiolan preso
naukate kateek, pareta erraldoiek
________________________________________________________________________
XI. ZAURIAK AURPEGIAN
Zauritua zegoen paisaia,
negarrez eta malko bakoitzak
beti oker berean erortzen den
gizarte tonto bati egiten zion
erreferentzia.
Labainak ziren goitik erorita
bizi bakoitza poliki hiltzen zutenak,
kolpeka, malkoak bezala aurpegian.
Malko bakoitzak, aurpegia hil zuen.
Triste paisaia eta triste gu,
triste maskara batek aurpegia
irribarre batekin estaliz.
Baina zauriak ez ziren
maskara batekin estaliko,
ez ziren horren errez errendituko.
XII. IZARRAREN IPUINA, IZARRAREN EGIA
Gaueko izar batek kontatu zidan
duela urte asko, lur gainean ez zegoela
zuhaitza ez zen beste ezer.
Den dena berdeak uholde batez
irentsi zuela, tintak ura bezala.
Zabal zabal lur gainean, zabal inguruan.
Dena berdez jantzita apain apain.
Baina, jarraitu zuen, etorri zen
desgrazia, etorri zen gizakia, etorri zen
hondamendia.
Lainotu zuen zerua, estali eguzkia
eta berotu lurra... Geroztik izarra
triste dago, ez du lurraren berririk
eta beldur da inoiz gehiago edukiko duen ere...
ez baitaki, eta negar egiten duela kontatzen dit,
tabernetako komunetan, ezkutuan,
etxeko teilatuan esertzen naizenean
berarekin hitz egitera.
/...iritsi baino lehen, aitortu nahi nuena zen.../
Iñigo Etxarri
Batx 2
I. ARGI BELTZA ZERU GORRIAN______________________________________
Kanpotik etorri
hau suntsitu eta
gainera agindu
Gure jabe zirela eta
gu agintzeko sortuak
bide zuzena zela haiena
Iluntzen, ezkutatzen eta suntsitzen zuen argia besterik ez ziren
Gorria zen zerua estali nahian
Argi beltza zeru gorrian
Beraien legeak egin,
inposatu eta zain,
zain geratu ziren
Estalitako herria berriz ere argitzera noiz ematen den ikusteko zain geratu ziren...
II. ETORKINAK__________________________________________________________
1000 istorio buruan
askotan kontatuak
Mohamed, Ala edo Islim
estuan itoak
Poseidonen atzaparretan
ONUren begirada
herrialde garatuetan
maskarada hasi da
Eta orduan bizitza bizitzarengatik saldu/
Eta orduan dena utzi eta dena galdu
Eta orduan berdez jantzitako iratxoak
bere herrira darama etorkina
miseriatik ihesi
mundu faltsu baterantz
kanpo zorrak dira nagusi
noiz dira abolituak?

III. ZERRAILA-OIHUA
Lau hormari begira, gora
Eta han baho estalia.
Boterea duenaren erakusgarri
Eta han zulo argiduna
Izkinan aurkitzen da zuloa
Atearen izkinan, erdialdean demagun
Zutik jarrita imajinatzen dut zuloaz harat dagoena
Hala ere lau hormen artean jarraitzen dut.
Belauniko jarrita zulotik begiratu dut,
kostata baina argitasunera ohitu naiz.
MENDIA ETA ITSASOA NAHIKOA DIRA
______________________________________________________________________
IV. KUTXA BELTZA____________________________________________________
Begiak ireki eta itxi.
ikusi telebista beltza,
hor,
zabala,
iluna,
Bertan ikusten zara, lehenengo aldiz
baina kuboa itzalia dago, ez du funtzionatzen.
Agian horregatik ikusi zara horrela lehen aldiz,
bestetan izan nahi zenuena soilik ikusten zenuelako,
zinenari muzin eginez.
Horregatik
dago zure isla
hor
kutxa beltzaren beirazko alde lauan
orain ireki begiak eta ez ahantzi
Star Academy botatzen dutela atzerriko katean
V. ZELDAN____________________________________________________________
Liberazioaren usainik ez
burdinazko zilindro latzen
odolez zikindutako eskuek
zeukaten uraz garbitu nuen
bihotzean neraman kartzela zatia.
VI.ODOLA BEGIETAN
Negarraren begiko odol tanta bi,
azal zurian lirain, baina geldo.
Begi beltzak, ilunak, dira sorgune
eta argi berde bat, borobil bat osatuz.
Zure begiek,
eta ametsek,
begiradaz, hitzen sobera adierazten didate.
Badakit pairamena, badakit tortura
badakit hotza,badakit negarra,
badakit hezea...
Ez galdu, arren, begietako argia
nahiz eta odolez busti.
________________________________________________________________________
VII. ULERTZEN EZ DITUDAN ZENBAIT GAUZA
> I. FALTSUKERIA
Ikasten da betiko joeraz
eta hitzez zikindu izana
minez zenbait lore erraustuz .
Bizitzan norbanakoaren
auto engainu bateko biktimak.
Zahar bikotea eta haur kabroia
guztiak berdin gara,
sustraiekin ala gabe,
faltsukeria gizartean
landatua dago
eta berdin zaigu
ez dut ulertzen...
>II. IGNORANTZIA
Jakingo balute belarriek bihotza aditzen,
jakingo balute tripek hitz egiten...
jakintzaren utopiaren ateetan geratu dira
elementu hauek, eta mespretxuz
tratatzen ditugu. However, beharrezkoa denean
hauen erabilera, beti prest daude gure esanetara
ateetatik zain, guri,zuri,niri...
ez dut ulertzen...
>III. EZINTASUNA
Hormak hautsi eta haizea
sentitu aurpegian, zioen...
hori zen bere nahi bakarra
hala ere bere hartan amaitu
zituen azken egunak
hormak hautsi gabe
eta haizea aurpegian sentitu gabe...eta...
ez dut ulertzen...
>IV. MESPRETXATUTAKO AUKERAK
Nahiz eta isilik egon
ez nuen hitzik behar
begirada hura ulertzeko.
Gelaren beste aldetik,
begirada apalek sortutako
galderek ez zidaten
bakean uzten.
Izan genuen gure aukera,
baina ez zen amestutakoa
bezalakoa izan...
ez dut ulertzen...
VIII. BAKARDADEAN HAUSNARKETA BI
Nork lagunduko zeldan,
jotzen nauten bitartean,
nire oihuak gorrak direnean,
eta lau hormak igarotzen
ez dituzten bitartean.
Nork lagunduko dit
zintzilikatzeko soka batek ez bada?
IX. ILUNETIK ARGIRAT
Urruneko ipuinen
alarma hotsak, izuak,
kea eta zarata paraje
gris
batean,
ondoratzen
ari
ziren
bitartean
ikusi nuen musika isil eta eder hura
nire belarriak laztantzen,
presarik gabe,
emeki eta goxo.
Pertsona sentitu nintzen
nire bizitzan lehen aldiz.
X. ASKATASUN HESITUA________________________________________________
Ahoz gora zapaiari
begira.
Ez dakit, nik
nola,
heldu naizen hona.
Zulo hau hotza da
ez dut atsegin
behinola
amestu nuen askea zen herria hori...
Argi izpiak,
ahulak bai,
sartzen dira hor goitik.
Barroteak oztopatzen die
sarrera guzti hauei,
hemen barrutik
zein zaila den
zugana iristea.
Ikusten zaitut
bertan nahi zaitut
baina ezin dut.
Eskuak lotu zizkidaten
Begiak itxi zizkidaten eta bitartean
zu
urruntzen joan zinen zu
txoria bezala, kaiolan preso
naukate kateek, pareta erraldoiek
________________________________________________________________________
XI. ZAURIAK AURPEGIAN
Zauritua zegoen paisaia,
negarrez eta malko bakoitzak
beti oker berean erortzen den
gizarte tonto bati egiten zion
erreferentzia.
Labainak ziren goitik erorita
bizi bakoitza poliki hiltzen zutenak,
kolpeka, malkoak bezala aurpegian.
Malko bakoitzak, aurpegia hil zuen.
Triste paisaia eta triste gu,
triste maskara batek aurpegia
irribarre batekin estaliz.
Baina zauriak ez ziren
maskara batekin estaliko,
ez ziren horren errez errendituko.
XII. IZARRAREN IPUINA, IZARRAREN EGIA
Gaueko izar batek kontatu zidan
duela urte asko, lur gainean ez zegoela
zuhaitza ez zen beste ezer.
Den dena berdeak uholde batez
irentsi zuela, tintak ura bezala.
Zabal zabal lur gainean, zabal inguruan.
Dena berdez jantzita apain apain.
Baina, jarraitu zuen, etorri zen
desgrazia, etorri zen gizakia, etorri zen
hondamendia.
Lainotu zuen zerua, estali eguzkia
eta berotu lurra... Geroztik izarra
triste dago, ez du lurraren berririk
eta beldur da inoiz gehiago edukiko duen ere...
ez baitaki, eta negar egiten duela kontatzen dit,
tabernetako komunetan, ezkutuan,
etxeko teilatuan esertzen naizenean
berarekin hitz egitera.
/...iritsi baino lehen, aitortu nahi nuena zen.../
Iñigo Etxarri
Batx 2
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
